Evrenin sessizliği ile yıkanmış tüm çiçekler
Bir buket olarak sunmuş evrene dünya kendini
Güneşin ışınlarından almış sevgi renklerini
Sevgi süslemiş, umut süslemiş şairin dizelerini

Evrenin karanlığı ile yıkanmış tüm geceler
Zaman tünelinin bitimsiz uzunluğunun gizemi
Sahiplenmiş dünya, noktası sanmış kendini
Ve noktası kalmış, geçememiş zaman tünelini
Ne zamanın, ne sonsuzluğun, ne de çiçeklerin
Farkına mı varmış, yoksa hepsini kendi mi yaratmış

Anlayamamış sebebini...